دل من گرفته زين جا                     هوس سفر نداري !؟

بر دلم بود که فرياد برآورم

فريادي بلند و رسا

تا عده اي که وامدار بزرگيشانم 
                                آواي شرم مرا بشنوند

کاش ميتوانستم بگويمشان  ّ ببخشيـــــد مرا  ّ

کاش همانان ، اخمي تند بدرقه خداحافظيم مي کردند 
                                             تا دل آشفته من ، از درد به خود بجوشد و به ناگاه نابود شود

کاش هرگز لبخندشان را که صدقه مسيرم شد نمي ديدم

کاش دعاي خيرشان را نمي شنيدم

                                                             اي کـــــــاش مـيـــتـوانـستـــــــــم

                                                                    فـــــريــــــــــاد بــــزنــــــــــــــم

                    خسته ام از اين همه ّ کــاش ّ !

فرا خوانده شدم!

ابزار مهيا کرده ام

آيا پاي رفتن هست؟!

التماس دعا

نوشته شده توسط : ماهِ نو

نظرات ديگران [ نظر]